15 lipca 2024


ile trwa żałoba

Żałoba – ile trwa? Etapy żałoby


Żałoba to naturalny proces emocjonalny, który następuje po stracie bliskiej osoby lub czegoś, co miało dla nas znaczenie. Każdy z nas w inny sposób radzi sobie z tym trudnym doświadczeniem, jednak wiele osób zadaje sobie pytanie, jak długo będzie trwała ich żałoba. W artykule postaramy się odpowiedzieć na pytanie o to, jak długo trwa żałoba, a także omówimy różne etapy, jakie mogą pojawić się w procesie żałoby.

Czym jest żałoba?

Żałoba to proces emocjonalny, który następuje po stracie osoby lub czegoś, co miało dla nas znaczenie. Może to być reakcja na śmierć bliskiej osoby, zwierzęcia, rozstanie z partnerem, utratę pracy lub zdrowia, czy też inne wydarzenia, które wywołują u nas poczucie straty.

Żałoba to złożony proces, który może obejmować różne etapy i wywoływać różne emocje. Żałoba może być trudna i bolesna, ale jest ważnym procesem, który pozwala nam przetworzyć stratę i nauczyć się żyć z nią dalej. Może to również pomóc nam w nauce radzenia sobie z przyszłymi trudnościami i przejściami w życiu.

Czas trwania żałoby – ile trwa żałoba?

Czas trwania żałoby może być różny. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, ile trwa żałoba, ponieważ każdy człowiek przeżywa ją inaczej.

Czas trwania żałoby zależy od wielu czynników, takich jak relacja z osobą, której straciliśmy, rodzaj straty, wsparcie społeczne, kultura, w której żyjemy, i nasze indywidualne cechy osobowości. Niektóre osoby potrzebują kilku tygodni, aby poradzić sobie z żałobą, podczas gdy innym może to zająć wiele miesięcy lub nawet lat.

Ważne jest, aby pozwolić sobie na przeżywanie żałoby w sposób naturalny i nie spieszyć się z jej zakończeniem. Warto również szukać wsparcia i pomocy w tym trudnym czasie, na przykład u bliskich osób, grup wsparcia czy specjalistów, którzy mogą pomóc w radzeniu sobie z trudnymi emocjami.

Ile trwa żałoba w Kościele Katolickim?

W Kościele Katolickim żałoba trwa zwykle 9 dni, z okresem przedpogrzebowym oraz z trzydniowym okresem pochówku (tzw. „nabożeństwem żałobnym”). W tym czasie osoby żałujące modlą się za duszę zmarłego i oddają mu hołd. Po tym okresie żałoby, osoby żałujące powinny kontynuować modlitwy i ofiarować Msze Święte w intencji zmarłego, ale nie powinny już nosić żałoby czy w inny sposób manifestować jej publicznie.

Kościół Katolicki przewiduje trzy okresy żałoby:

  1. żałobę po śmierci bliskiej osoby, która trwa zwykle 9 dni, nazywaną też „nowenną” lub „nabożeństwem żałobnym”;
  2. żałobę po zmarłym członku Kościoła, np. po duchownym, biskupie, kardynale lub papieżu, która trwa zwykle 30 dni;
  3. żałobę narodową, która jest ogłaszana przez władze cywilne lub kościelne w przypadku tragedii narodowej lub śmierci ważnej osoby publicznej, np. prezydenta lub króla. Okres ten jest ustalany indywidualnie i może trwać od kilku dni do kilku tygodni.

Jakie są etapy żałoby? 

Proces żałoby to złożony proces emocjonalny, który może obejmować różne etapy. Pomimo że każda osoba przeżywa żałobę w sposób indywidualny, istnieją pewne etapy, które mogą pojawić się u większości ludzi. Oto kilka etapów, które są często opisywane w procesie żałoby:

  1. Szok i nieświadomość – to etap, który pojawia się na początku po stracie. Osoba może czuć szok, dezorientację, trudności w koncentracji, a także nieświadomość faktu, że ktoś lub coś, co miało dla niej znaczenie, już nie istnieje.
  2. Zaprzeczenie – w tym etapie osoba odrzuca rzeczywistość i nie akceptuje straty. Często wykorzystuje różne sposoby, aby przekonać siebie, że strata nie jest prawdziwa.
  3. Gniew i bunt – to etap, w którym osoba zaczyna czuć gniew na siebie, na innych, na świat, a także na osobę, która odeszła lub sytuację, która spowodowała stratę. Może towarzyszyć temu poczucie niesprawiedliwości.
  4. Depresja/smutek – to etap, w którym osoba zaczyna czuć przygnębienie i smutek. Może towarzyszyć temu poczucie beznadziei, brak zainteresowania otoczeniem, apatia, brak energii.
  5. Akceptacja – to etap, w którym osoba zaczyna akceptować fakt straty i zaczyna przygotowywać się do życia bez osoby lub rzeczy, której straciła. Może towarzyszyć temu poczucie spokoju i ostatecznej zgody.

Należy jednak pamiętać, że proces żałoby jest bardzo indywidualny, a nie każdy przeżywa wszystkie etapy w takiej kolejności i intensywności. Nie ma jednego właściwego sposobu na przejście przez proces żałoby, a każdy z nas potrzebuje czasu i wsparcia, aby poradzić sobie ze stratą bliskiej osoby. Kościół zachęca do modlitwy, refleksji, wykonywania uczynków miłosierdzia oraz szukania wsparcia w społeczności wiernych, rodzinie i przyjaciołach.


Zobacz także: Różaniec za zmarłego – jak odmawiać?


Etapy żałoby według Kübler-Ross

Elisabeth Kübler-Ross, amerykańska lekarka (psychiatra) szwajcarskiego pochodzenia i pisarka, zaproponowała w swojej książce „Rozmowy o śmierci i umieraniu” pięć etapów żałoby, które opisują proces adaptacji wobec zbliżającej się śmierci lub utraty. Chociaż te etapy były początkowo opisane w kontekście śmierci, zostały one później stosowane do innych rodzajów strat, takich jak rozwód, utrata pracy lub choroba.

Oto pięć etapów żałoby według Kübler-Ross:

  1. Zaprzeczenie – w tym etapie osoba odczuwa szok i dezorientację po otrzymaniu wiadomości o śmierci lub innej utracie. Często trudno jest uwierzyć w to, co się stało, a osoba zaczyna zaprzeczać rzeczywistości.
  2. Gniew – w tym etapie osoba zaczyna czuć gniew i frustrację z powodu straty. Często skierowana jest ona na osoby związane z utratą lub samą sytuację.
  3. Targowanie się – w tym etapie osoba zaczyna szukać sposobów na powrót do poprzedniego stanu, często wykorzystując negocjacje lub ofiarowanie czegoś w zamian za cofnięcie straty.
  4. Depresja – to etap, w którym osoba zaczyna czuć smutek, przygnębienie i poczucie beznadziei. Często pojawiają się myśli o przeszłości i braku nadziei na przyszłość.
  5. Akceptacja – to etap, w którym osoba zaczyna akceptować fakt straty i zaczyna się adaptować do nowej sytuacji. Często towarzyszy temu poczucie spokoju i ostatecznej zgody.

Warto zauważyć, że te etapy nie pojawiają się zawsze w takiej samej kolejności i nie każda osoba przeżywa je w identyczny sposób. Kübler-Ross uważała, że proces żałoby jest indywidualny i każda osoba przechodzi przez niego w inny sposób. Warto jednak pamiętać, że te etapy mogą pomóc w zrozumieniu procesu żałoby i dostarczyć narzędzi do radzenia sobie z nią.

Czy żałoba jest obowiązkowa?

Nie, żałoba nie jest obowiązkowa w Kościele Katolickim. To indywidualna decyzja osoby żałującej, czy chce przeżywać żałobę i w jaki sposób chce ją wyrażać.

Jednakże w niektórych sytuacjach, np. gdy zmarła bliska osoba, członek rodziny, partner lub przyjaciel, towarzyszenie mu w żałobie może być dla nas ważnym sposobem wyrażenia szacunku, hołdu i miłości do zmarłego. Może to być też sposób na pomoc sobie w przejściu przez trudny czas po stracie.

Czego nie wypada robić w żałobie?

W żałobie należy przede wszystkim okazać szacunek dla osoby zmarłej i jej bliskich. Istnieje kilka zwyczajów i czynności, które zwykle się unika, ponieważ są uważane za niestosowne w czasie żałoby. Niektóre z nich to:

  1. Nie należy wyrażać radości i szczęścia publicznie, np. przez świętowanie, głośne rozmowy czy śmiech, ponieważ może to być uznane za brak szacunku dla zmarłego i jego bliskich.
  2. Nie wypada organizować imprez czy zabaw, które zakłócają spokój i ciszę żałoby – w czasie żałoby należy szanować uczucia żałoby i bólu, jakie towarzyszą utracie bliskiej osoby.
  3. Nie wypada wychodzić z domu w stroju nieodpowiednim do sytuacji – w żałobie wypada ubierać się skromnie i powściągliwie, unikając krzykliwych kolorów i odważnych wzorów.
  4. Nie należy narzucać swojej wizji żałoby innym – każdy ma prawo przeżywać żałobę w swoim tempie i na swój sposób. Nie należy narzucać swoich przekonań czy tradycji innym osobom.
  5. Nie należy unikać tematu zmarłej osoby – czasem rozmowa na temat zmarłej osoby może być trudna, ale warto okazać zainteresowanie i szacunek dla pamięci bliskiej osoby.
Podziel się tą stroną:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.